fbpx

… Czyli sposób na to, aby zamienić konflikt między rodzeństwem w partnerstwo i zrozumienie.

Masz już dość kłótni między Twoimi dziećmi? Czujesz się zmęczony/ zmęczona ciągłym ingerowaniem w te konflikty? A więc ten poradnik jest dla Ciebie!

Poradnik dla rodziców o tym, jak pomóc dzieciom rozwiązywać sprzeczki bez wchodzenia w rolę sędziego.

Gdy jesteś rodzicem dwójki lub więcej dzieci z pewnością na co dzień spotykasz się z mnóstwem drobnych i większych konfliktów. Dzieci kłócą się̨ w różnych codziennych sytuacjach: podczas jazdy samochodem, bo na przykład jedno z nich chciałoby chwili ciszy i spokoju, a drugie w tym czasie zamierza śpiewać czy puszczać głośno muzykę albo opowiadać o tym, co wydarzyło się dzisiejszego dnia. Dzieciaki kłócą się o to, gdzie które z nich usiądzie podczas obiadu albo kłócą się o naruszenie swojej przestrzeni krzycząc do siebie: Przestań mnie dotykać! Kłócą się o zabawki wołając: Ja się tym pierwszy bawiłem! Znasz to? Pewnie możesz przytoczyć dziesiątki innych przykładów.

A teraz, gdy cała rodzina spędza ze sobą znacznie więcej niż zwykle czasu pod jednym dachem, kłótnie mogą się pojawiać jeszcze częściej i stać się prawdziwą zmorą dla rodziców.

Jak podejść do tych sprzeczek konstruktywnie? Każdy z nas pewnie ma swoje sposoby, lepsze lub gorsze. Stosujemy przeróżne strategie w stylu: niech sami sobie poradzą̨, no to teraz pokażę im na czym polega skuteczna komunikacja, rozdzielę ich, okażę każdemu zrozumienie i empatię, stanę się mediatorem, sędzią, pomogę w rozwiązaniu problemów, dość tego, dam im karę etc.

Czasem się nam sprawdzają lepiej, czasem gorzej, jednak wierzcie mi żadna z tych strategii nie jest długoterminowo tak skuteczna i satysfakcjonująca jak metoda opisana poniżej, czyli zastosowane na potrzeby rodziny tzw. Kręgi Naprawcze stworzone przez Dominika Bartera.

A oto kilka argumentów, dlaczego warto zastosować mini kręgi rodzinne:

– z uwagi na powrót spokoju i harmonii w relacjach między rodzeństwem (przynajmniej czasowy) oraz lepszy kontakt pomiędzy dzieciakami;

Gdy rodzic, działający w dobrej wierze, narzuca rozwiązanie, wówczas każdy z uczestników konfliktu może pozostawać z poczuciem krzywdy, niesprawiedliwości, zranienia, czy nawet chęci zemsty, tutaj tak się nie dzieje, gdyż rodzic nie wchodzi w rolę sędziego.

– z powodu szybkości metody i skoncentrowaniu się na teraźniejszości, na tym, co tu i teraz się dzieje;

Czas trwania całego mini kręgu rodzinnego wynosi najczęściej od kilku do kilkunastu minut, koncentrujemy się bowiem na konkretnej sytuacji, która w danym momencie się zdarzyła i jest żywa.

– ze względu na poczucie odpowiedzialności oraz poczucie swojej siły i mocy sprawczej, które odczuwają osoby zaangażowane w konflikt;

Zapraszanie dzieci do wzajemnego słuchania się i wymyślania własnych rozwiązań likwiduje ich poczucie bezradności, jak i bezsilności, a także zrzucania odpowiedzialności na innych. Dlaczego tak się dzieje? Nie pojawia się tutaj sędzia rozstrzygający konflikt, w ręce którego oddaje się decyzyjność. To uczestnicy wspólnie sami wypracowują rozwiązanie.

– z tego powodu, że jest to nowatorski skuteczny sposób na codzienne życie, dający wolność i lekkość, sprawiający, że dzieci ostatecznie same będą wiedziały, jak zarządzić konfliktami;

Konflikty tak czy siak będą się zdarzały, a ten proces daje nowe spojrzenie na to jak nimi zarządzić. Celem metody jest także usamodzielnienie uczestników w umiejętności radzenia sobie z konfliktami, a co za tym idzie uwolnienie rodziców od konieczności ciągłego mediowania czy sędziowania.

Na czym więc polega metoda mini kręgów rodzinnych? Poniżej przedstawione są trzy ważne elementy:

Po pierwsze: zorganizowanie przestrzeni do dialogu.

Na początek zatrzymaj się, weź głęboki spokojny oddech, przyjrzyj się sytuacji tak jakby z boku, jakby to był film, który oglądasz. Nie oceniaj, nie szukaj winnego. Przerwij sprzeczkę jak najszybciej, tak, aby nie rozwinęła się przybierając za bardzo na sile.

Warto wcześniej, zanim do takiej sprzeczki dojdzie, porozmawiać z dziećmi na temat mini kręgów rodzinnych, aby wiedziały, że taka metoda jest i że w naszym domu planujemy ją stosować. Zapytać co one na to, czy byłyby gotowe ją poznać i zastosować, przyjrzeć się jak działa, czy jest skuteczna.

Zaproponuj dzieciom mini krąg i zaproś je, aby usiadły w taki sposób, by mogły widzieć siebie nawzajem.

Bardzo ważne jest, aby nadać wagę rozmowie, przypominając dzieciom z jakiego powodu i w jaki sposób przeprowadzamy w naszej rodzinie mini kręgi. Można powiedzieć o tym, że mini kręgi rodzinne pomagają̨ w tym, abyśmy usłyszeli się nawzajem oraz w tym, abyśmy tworzyli pomysły, które odpowiadają wszystkim, a także odnaleźć prawdziwe znaczenie, prawdziwe potrzeby, które kryją się w wypowiadanych słowach i zachowaniu każdej z osób. Każdy uczestnik kręgu ma swoją kolej, podczas której może się wypowiedzieć i być usłyszanym.

Po drugie: stworzenie atmosfery wzajemnego słuchania i zrozumienia, ustalenie zasad.

Wyjaśnij dzieciom na czym polega kolejny krok, a którym każdy ma swoją kolej na podzielenie się̨ wszystkim tym, o czym chce, żeby inni wiedzieli, wszystkim tym, co chciałby, aby było usłyszane. Wówczas jest „mówiącym”. W dalszej kolejności osoba, która słucha („słuchający”) mówi, jak zrozumiała tę wypowiedź. Następnie sprawdzamy, czy to w jaki sposób zrozumiał wypowiedź słuchający to jest to, co mówiący chciał przekazać.

Po czym uczestnicy zamieniają się rolami tzn. mówiący staje się słuchającym, a słuchający mówiącym. Takich rund może być kilka. W zależności od potrzeb.

Kilka pomocnych pytań do mówiącego: „Co chciałabyś przekazać słuchającemu?”, „Czego słuchający ma się dowiedzieć od Ciebie?”, „Co jest dla Ciebie ważne, aby słuchający wiedział?”.

Kilka pomocnych pytań do słuchającego: „Jak sądzisz, na czym zależy mówiącemu, co według niego masz wiedzieć, usłyszeć?”, „Jakie znaczenie jest ukryte w słowach mówiącego?”, „Co mówiący ma na myśli?”, „Co słyszysz w słowach mówiącego?”.

Kilka pomocnych pytań do mówiącego po tym, jak słuchający własnymi słowami nazwał to, co zrozumiał, usłyszał: „Czy to o to Tobie chodzi?”, „Tak właśnie chciałeś być usłyszany/ usłyszana?”, „Czy to jest to?”, „Czy to miałeś na myśli?”, „Czy to chciałeś przekazać?”.

Może się zdarzyć, że jedna z osób odmawia mówienia o tym, jak zrozumiała wypowiedź brata/ siostry. To też jest w porządku. Poproś ją wówczas, żeby teraz ona mówiła o tym, co chciałaby przekazać, a drugą osobę poproś o to, aby powiedziała jak to usłyszała. Czasem emocje i chęć wypowiedzenia tego, co ma się na sercu jest tak silna, że warto dać jej upust. A gdy ludzie sami czują się usłyszani, rośnie szansa na to, że będą chętni, aby słuchać.

A co w sytuacji, gdy uczestnik cały czas nic nie mówi w odpowiedzi na pytanie: „Co chcesz, żeby brat/ siostra wiedział/ wiedziała?” poproś słuchającego o to, aby powiedział, jak rozumie milczącą wiadomość. Dzieci często potrafią trafnie odczytać niewerbalne komunikaty rodzeństwa, np. „Myślę, że on/ona nic nie mówi, bo chce mi przekazać, że jest za bardzo zdenerwowana, żeby rozmawiać teraz”. Po czym pytamy: „Czy to o to chodzi?”.

Po trzecie: ustalenie planu działania.

Kolejny krok, gdy już każda z osób zaangażowanych w konflikt się wypowiedziała to wymyślenie przez dzieci rozwiązania.

Pytania, które możesz zadać:

„Czy ktoś w Was ma pomysł, jak możemy poradzić sobie dalej z tą sprawą?” Zamiast określenia „rozwiązać problem” użyj innych po to, aby pokazać dzieciom, że konflikt, sprzeczka to nie jest problem tylko szansa na współpracę, lepsze zrozumienie siebie nawzajem etc. Kolejne pytania: „Czy to odpowiada każdemu z Was?”. Nie chodzi tutaj o znalezienie rozwiązania, przy którym wszyscy wpadną w zachwyt, lecz o znalezienie takiego rozwiązania, z którym każdy będzie „mógł żyć” 🙂

Warto mini kręgi rodzinne traktować jako wybór, nie upierać się sztywno przy zasadach, by koniecznie zrealizować do końca każdy z kroków. Jeśli zdarza się, że nikt już na przykład nie chce nazywać tego, co usłyszał w słowach drugiej osoby, po kilku rundach zapytaj dzieci czy może chciałyby zrobić́ coś innego: rozdzielić się, napić się wody, zjeść coś. Może się okazać, że taki niedokończony, nieudany mini krąg rodzinny skończy się sukcesem, czyli dzieci de facto zakończyły już konflikt i mają ochotę zrobić coś pozytywnego razem lub oddzielnie.

Warto konsekwentnie dzień po dniu, tydzień po tygodniu proponować dzieciom mini kręgi rodzinne tak, aby weszły im one w nawyk i aby dzieci ostatecznie usamodzielniły się w kwestii radzenia sobie z konfliktami, choć nadal inne sposoby (krzyczenie, straszenie czy sarkazm) będą się pewnie między nimi pojawiać, w końcu wszyscy jesteśmy tylko ludźmi 🙂

Takie mini kręgi sprawdzić się mogą równie dobrze w relacji między skonfliktowanymi dorosłymi, niekoniecznie także z jednej rodziny, zasady tak naprawdę są te same, efekty często zaskakująco pozytywne, ale to już temat na osobny artykuł 🙂

Marta Bańkowska

 

Children photo created by freepik – www.freepik.com

Damian Ściseł

Dyrektor szkoły, nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie.

„Takie będą Rzeczypospolite jakie ich młodzieży chowanie”. Słowa Jana Zamoyskiego są równie aktualne dzisiaj. Nasza przyszłość i rozwój Polski oraz Europy są powiązane z rozwojem edukacji w naszej „małej ojczyźnie”. Praca w szkolnictwie jest jego pasją.  Aktywny zawodowo nauczyciel od 2009 roku. Ukończył specjalność nauczycielską na kierunku historia uzyskując tytuł magistra. Podyplomowo absolwent studiów z wychowania fizycznego oraz zarządzania oświatą. Rozwija swoje umiejętności w zarządzaniu oświatą na studiach „liderów  oświaty”. Pasjonat „nauczycielki  życia”.  Historia ma związek z teraźniejszością. Bazując na wiedzy i doświadczeniu przeszłych pokoleń interesują go najnowsze badania nad edukacją.  Zgłębia nowe trendy w szkolnictwie i edukacji, kierunki rozwoju oraz badania nad wynikami nauczania. W swojej pracy uwielbia „zarażać” uczniów poszukiwaniem wiedzy, odpowiedzi na pytania. Historia jest nauką życia mówili starożytni, a bez poznania przeszłości ciężko zrozumieć teraźniejszość i odnaleźć się w przyszłości. Przyszłość stawia przed nami nowe wyzwania, zmienia się edukacja, zmienia się świat wokół nas. Kto nie idzie na przód i stoi w miejscu – cofa się. Nasza szkoła bierze udział w programach „budzącej się szkoły” oraz „Całościowego Rozwoju Szkoły”. Zmieniamy edukację czerpiąc wzorce od najlepszych, bazując na wynikach badań nad edukacją. Od kilku lat wdrażamy ocenianie kształtujące, aby nasi wychowankowie mieli większy, a co najważniejsze świadomy wpływ na swoją edukację.

Katarzyna Mont

Sekretariat szkoły Mentis przy ul. Piwoniowej 18

Absolwentka Wydziału Zarządzania na kierunku Zarządzanie i Marketing w zakresie zarządzanie personelem oraz Absolwentka Wydziału Zarządzania w zakresie Zarządzanie w turystyce.
Posiada również przygotowanie pedagogiczne.

Jest otwarta, komunikatywna i bardzo cierpliwa. Codziennie na jej twarzy pojawia się szczery uśmiech. Chętnie pomaga innym kiedy potrzebują wsparcia.Dobrze radzi sobie w trudnych sytuacjach, które wymagają zachowania zimnej krwi. Jest wyrozumiała i opiekuńcza.

Wieloletnia pasjonatka jazdy konnej i piłki ręcznej.
Prywatnie szczęśliwa mama Antosia i Lenki

Grzegorz Dominiak

Nauczyciel geografii

Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego na Wydziale Geografii i Studiów Regionalnych. Jego specjalnością jest geografia fizyczna, a w szczególności meteorologia i hydrologia.
Jego pasją są podróże po Polsce i świecie. W każdej wolnej chwili chciałby zobaczyć nowy kawałek naszej Ziemi, choć jest jedno miejsce, w które może wracać wielokrotnie – to Tatry Polskie.
Jego drugą pasją jest sport, a w szczególności piłka nożna. Po pracy w szkole koszulę zamienia na dres i staje się trenerem w akademii piłkarskiej specjalizującej się w szkoleniu młodzieży.

Edmund Dudek

Nauczyciel plastyki

Ukończył ASP w Warszawie. Pracuje jako projektant graficzny w dziedzinie projektowania książek, czasopism, ilustracji, plakatów. Współpracował przy wielu kampaniach reklamowych /KFC, Procter&Gamble, Lenor, Łaciate/.

Przez pięć lat nauczyciel projektowania w Liceum Plastycznym. Od sześciu lat prowadzi własną Szkołę Rysunku i Malarstwa na Jabłoni w Choszczówce. Jest redaktorem graficznym gazety Nasza Choszczówka, autorem rubryki satyrycznej Okiem Dudka. Współorganizuje koncerty Przystanku Choszczówka. Hobby: gra na gitarze i pisanie scenariuszy filmowych. Ma syna i córkę.

Paulina Jagielska

Nauczyciel języka angielskiego

Nauczyciel kontraktowy, ukończyła studia magisterskie na kierunku Pedagogika o specjalności Edukacja przedszkolna i wczesnoszkolna z edukacją włączającą na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Doświadczenie zawodowe zaczęła zdobywać opiekując się dziećmi jako niania, wyjeżdżając na kolonie z młodzieżą w roli wychowawcy oraz prowadząc animacje w sali zabaw dla dzieci. Podczas studiów wyjechała do Luksemburga, gdzie była wychowawcą w anglojęzycznym przedszkolu i żłobku Montessori. Pracowała również jako nauczyciel języka angielskiego w jednym z warszawskich przedszkoli.

Odkąd pamięta, chciała zostać nauczycielem, a swój zawód wykonuje z pasją i miłością do dzieci. W pracy skupia się na nawiązaniu indywidualnego kontaktu z podopiecznymi, by w ten sposób dobrze ich poznać i móc im mądrze towarzyszyć na wspólnej drodze odkrywania świata.

Prywatnie bardzo lubi aktywnie spędzać czas. Pochodzi z Mazur, więc najbliższe jej sercu pozostaje pływanie. Uwielbia również taniec, a w wolnych chwilach chętnie piecze ciasta i spotyka się z przyjaciółmi.

Anna Przybylska-Gwizdek

Nauczyciel języka niemieckiego

Jako nauczycielka języka niemieckiego pracuje od 2004 roku, jest absolwentką Filologii Germańskiej na Uniwersytecie Wrocławskim oraz Nauczycielskiego Kolegium Języków Obcych, nauczycielem dyplomowanym, a także egzaminatorem maturalnym i gimnazjalnym na stałe współpracującym z Centralną Komisją Egzaminacyjną. Uczyła w warszawskich liceach, gimnazjach, podstawówkach państwowych i prywatnych

W czasie tych wielu lat pracy jako nauczycielka j. niemieckiego aktywnie uczestniczyła w życiu szkoły: współpracowała z Instytutem Goethego (certyfikaty) i Austriackim (Projektwoche),  organizowała dni językowe w szkole, projekty językowe (e-twinning), napisała kontynuacje programu nauczania dla klasy dwujęzycznej, była opiekunem asystenta z Niemiec w programie Comenius, przygotowała uczniów do konkursów i certyfikatów w Instytucie Goethego.

Jest osoba komunikatywną, cierpliwą i bardzo lubi pracę z dziećmi i młodzieżą. Nauczanie języka niemieckiego  to dla niej  pasja,  ciągle szuka nowych metod pracy, bardzo często bierze udział w szkoleniach i konferencjach  metodycznych. Uważa, ze w pracy nauczyciela najważniejsze jest  indywidualne podejście do ucznia. Uczniom chciałaby pokazać, że Niemiecki jest łatwy! Nauka niemieckiego może być przyjemnością, dlatego stara się zaciekawić uczniów poprzez  różne gry i zabawy dydaktyczne, ciekawostki o krajach niemieckojęzycznych, projekty oraz filmy niemieckojęzyczne.

Wolny czas spędza z rodziną- jest mamą 9-latka. Uwielbia podróżować, fotografować i oglądać filmy.

Michał Kapłon

Wicedyrektor. Nauczyciel wychowania fizycznego

Absolwent Akademii Wychowanie Fizycznego w Warszawie. Doświadczenie w pracy z dziećmi zdobył prowadząc zajęcia sportowe oraz gimnastykę korekcyjną w dwóch warszawskich przedszkolach. Posiada uprawnienia z gimnastyki sportowej, narciarstwa zjazdowego i pływania. Ponadto ratownik WOPR, Żeglarz Jachtowy PZŻ oraz menedżer sportu.

Uwielbia spędzać czas na wycieczkach rowerowych oraz na obserwowaniu świata przez obiektyw aparatu. Jego celem jest wykształcenie wśród dzieci odpowiedzialności za swój rozwój oraz potrzeb ustawicznego działania dla zachowania zdrowia, prawidłowego rozwoju fizycznego, sprawności motorycznej i odporności organizmu, poprzez chętne i radosne uczestnictwo w zajęciach z wychowania fizycznego.

Bartosz Karpiński

Nauczyciel filozofii z elementami etyki

“Edukacja to wielowymiarowy proces kształtowania się istoty ludzkiej, w którym zdobywamy nie tylko wiedzę lecz również kompetencje i doświadczenia, poznajemy sami siebie, stajemy się niezależnymi, świadomymi, podejmującymi autonomiczne decyzje współtwórcami świata.”

magister filozofii, absolwent Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, absolwent Specjalizacji Nauczycielskiej Instytutu Filozofii UW.

Miłośnik filozofii starożytnej, wcielający w życie ponadczasowe idee tego okresu – poddający ich aktualność pod ocenę dzieci i młodzieży. Kładący nacisk na budzenie w dzieciach wrażliwości, podmiotowości, samodzielności myślenia, wiary w samych siebie, śmiałego wyrażania własnego zdania za pomocą logicznej argumentacji.

Autor Programu Edukacji Filozoficznej PROMETEUSZ, twórca Projektu PLATONOPOLIS 2044, założyciel Akademii Platońskiej Sp. z o.o. Propagator Programu “Philosophy for Children” prof. Matthew Lipmana.

Nauczyciel Filozofii i Etyki w CXXXVII Liceum Ogólnokształcącym im. Roberta Schumana w Warszawie.

Uczestnik Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej: “Dziecko i filozofia w kontekście wczesnej edukacji”, zorganizowanej przez Katedrę Wczesnej Edukacji Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Szczecińskiego (27-28 kwietnia 2015 roku). Honorowy patronat nad konferencją objął Komitet Nauk Filozoficznych PAN (wygłoszony referat: “Filozofia jako fundament nowoczesnego systemu edukacji”).

Andrzej Kaszuba

Nauczyciel informatyki

Absolwent Politechniki Warszawskiej i Uniwersytetu Warszawskiego.

Pasjonat programowania algorytmicznego. Bardzo chętnie dzieli się swoją wiedzą.

Renata Lipka

Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w języku polskim

Absolwentka Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie na kierunku pedagogika specjalna, specjalność : surdopedagogika oraz pedagogika opiekuńczo – socjalna. Ukończyła również studia podyplomowe na Uniwersytecie Przyrodniczo – Humanistycznym w Siedlcach na kierunku kształcenie zintegrowane.

Doświadczenie zdobywała podczas praktyk w Ośrodkach szkolno – wychowawczych dla dzieci z wadami słuchu i mowy oraz jako wolontariusz w Instytucie Głuchoniemych im. Jakuba Falkowskiego w Warszawie.

Dotychczas pracowała w przedszkolu niepublicznym jako nauczyciel – wychowawca.

Pracę z dziećmi traktuje jako wyzwanie i źródło satysfakcji. Jej celem jest towarzyszenie dziecku na każdym kroku jego dziecięcych zmagań, doświadczeń, emocji, poznawania otaczającego świata i ludzi. Towarzyszenie dziecku w odkrywaniu siebie i innych osób.

W wolnych chwilach lubi czytać książki, słuchać dobrej muzyki.

Johanna Paula Henao Garcia

Nauczyciel języka hiszpańskiego

Absolwentka wydziału prawa Uniwersytetu Libre w Kolumbii, uzyskała tytuł magistra, a po ukończeniu aplikacji otrzymała licencję adwokacką.

Ukończyła również studia podyplomowe na wydziale dzięnnikarstwa -“Hiszpański w pracy lektora i dziennikarza”.
tam także otrzymała przygotowanie pedagogiczne oraz uprawnienia nauczycielskie.

Lubi teatr, sztuki piękne, poezję muzykę i taniec. Wnoszą one pierwiastek piękna do codziennego życia. Zajmuje się rownież medytacją technikami i relaksacyjnymi.

Lubi pracę z dziećmi gdyż nie ukrywają one emocji; mówią co myślą są prawdziwe ale bardzo wymagające .

Uczą się chętnie i bardzo szybko jeśli zajęcia są ciekawe i zawierają wiele zróżnicowanych gier i zabaw.
Odpowiedni dobór materiałów pozwala skutecznie realizować program i jednocześnie rozwijać zainteresowania przedmiotem.

Kiedy słyszy, że “hiszpański to najfajniejszy przedmiot jest dumna z tego co robi.

Sebastian Pohorecki

Nauczyciel akrobatyki

Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie, dyplomowany trener Akrobatyki Sportowej drugiej klasy, instruktor Gimnastyki Sportowej, Żeglarstwa Deskowego i Samoobrony, nauczyciel kontraktowy Wychowania Fizycznego. Doświadczenie zawodowe zdobywał pracując w Klubie Sportowym „Avocado” Węgrów jako trener Akrobatyki. Pracował również w Państwowej Szkole Sztuki Cyrkowej jako nauczyciel Akrobatyki i specjalizacji cyrkowej. Uczestniczył w wielu obozach sportowych dzieci i młodzieży jako instruktor windsurfingu i opiekun. Dodatkowo może pochwalić się fachem kaskadera filmowego. Obecnie prowadzi zajęcia z Akrobatyki Sportowej w Family Sport Center oraz w “Avocado Move Center” Węgrów.

Patrycja Staniszewska-Pobikrowska

Nauczyciel religii

Z wykształcenia teolog, pasjonatka podróży i podziwiania piękna świata stworzonego. Z zamiłowania do przekazywania wiedzy innym – nauczyciel. Słucha uczniów, stara się pokazać im drogę dobra oraz miłości Boga i bliźniego. Uczestniczka kilkudziesięciu konferencji i szkoleń z zakresu nauk humanistycznych i społecznych. Od prawie dziesięciu lat związana z kształceniem na wszystkich poziomach edukacyjnych.

Joanna Jaskulska – Korzan

Psycholog, psychoterapeuta

Ukończyła pięcioletnie studia magisterskie na kierunku Psychologia oraz Podyplomowe Pedagogiczne Studia Kwalifikacyjne na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie.
Doświadczenie zawodowe zdobywała pracując w żłobku, przedszkolu oraz prowadząc indywidualne konsultacje psychologiczne. Obecnie kończy czteroletni kurs Psychoterapii w szkole CBT Edu w Warszawie i przygotowuje się do zdania certyfikatu Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo – Behawioralnej.
W gabinecie spotyka się z dziećmi, młodzieżą oraz osobami dorosłymi. W swojej pracy bazuje na założeniach porozumienia bez Przemocy (NVC) i Pozytywnej Dyscypliny. Za najważniejsze wartości w swojej pracy uważa: zaufanie, akceptację i szczerą relację. Chętnie podnosi swoje kwalifikacje biorąc udział w kolejnych szkoleniach.
Prywatnie doświadcza na co dzień wyzwań rodzicielskich będąc mamą dwóch synów, a w wolnym czasie czerpie nowe siły z biegania po lesie, rodzinnych wycieczek i czasu spędzonego z książką oraz przy grach planszowych.

Mateusz Twardowski

Nauczyciel języka polskiego i etyki

Uczę języka polskiego oraz etyki.  Moją pasją jest kultura Włoch. Właśnie udział w programie Erasmus dał mi możliwość poznania tej kultury, gdy studiowałem na Uniwersytecie w Pizie, co zaowocowało dalszy mój rozwój podczas pobytu i pracy w Szkole Podstawowej w Terrasini, na Sycylii. Dzielenie się z uczniami swoimi doświadczeniami oraz wiedzą jest dla mnie priorytetowe podczas zajęć. Kieruję się w życiu zasadą ” Jeśli potrafisz o czymś marzyć, to potrafisz także tego dokonać”, którą staram się motywować moich podopiecznych.

Alicja Tarnowska

Nauczyciel języka angielskiego

 

Alicja gained a Master’s degree in Education: Preschool and Early School Education with Teaching English. She has been a teacher for many years in a number of preschools and schools.

She takes great pleasure in encouraging children to think outside the box and to develop children’s critical thinking skills. She enjoys using creativity to make learning fun, interactive and memorable.

Katarzyna Wałowska

Logopeda, neurologopeda ogólny i dziecięcy, terapeuta pedagogiczny

Ukończyła studia I  i II stopnia Uniwersytetu Łódzkiego na kierunkach – Logopedia z audiologią i Logopedia. Posiada certyfikat umiejętności praktycznych z zakresu audiologii. Ponadto ukończyła studia podyplomowe na kierunku – Neurologopedia ogólna i dziecięca na Akademii Humanistyczno- Ekonomicznej w Łodzi.

Doświadczenie zawodowe zdobyła w Centrum Terapii Autyzmu w Łodzi –Navicula, Krajowym Towarzystwie Autyzmu oraz  poradni foniatrycznej i przedszkolu terapeutycznym. Specjalizuje się w diagnozie i terapii w zakresie opóźnionego rozwoju mowy, prawidłowej artykulacji głosek, afazji dziecięcej, jąkaniu, dysartrii w przebiegu dziecięcego porażenia mózgowego, dysfonii neurogennej, dysfagii (zaburzenia połykania), autyzmie, mutyzmie, zaburzeniach mowy w oligofrenii, trudności w uczeniu się (czytaniu i pisaniu).   W codziennej praktyce zawodowej poszerza świadomość wśród rodziców i nauczycieli na temat profilaktyki logopedycznej, terapii zajęciowej osób ze spektrum autyzmu oraz zagadnień dotyczących wczesnego wspomagania rozwoju.

Ukończyła kursy związane z multidyscyplinarną diagnozą i terapią autyzmu oraz jąkania. Posiada doświadczenie w prowadzeniu indywidualnej i grupowej terapii dzieci z zaburzeniami i problemami w komunikacji. Charakteryzuje ją  natura badacza i każdy pacjent jest dla niej wyzwaniem. W swoich działaniach terapeutycznych zawsze stara się patrzeć na jego problemy z różnych perspektyw i udzielać mu adekwatnej pomocy.

Honorata Markiewicz

Nauczyciel mianowany

Ukończyła studia licencjackie na kierunku pedagogicznym: profilaktyka społeczna i resocjalizacja oraz magisterskie: pedagogika opiekuńczo – wychowawcza. Pracując, pogłębiała swoją wiedzę na studiach podyplomowych z: pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej, zarządzania oświatą, wychowania fizycznego, oligofrenopedagogiki z terapią oraz techniki z plastyką.

Swoje doświadczenie zdobywała podczas pracy w przedszkolu na stanowisku nauczyciela, a następnie kierownika placówki. Od 10 lat jest wychowawca i nauczycielem wspomagającym dla dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Praca na stanowisku nauczyciela techniki, to dla niej pasja i wyzwanie. Uważa tak jak J. Korczak, że “Dzieci rodzą się że skrzydłami. Nauczyciele pomagają im je rozwinąć”. Praca z dziećmi pozwala jej spojrzeć na świat pod innym kątem, uczy cierpliwości i wychodzenia poza ramy. Zawsze podchodzi indywidualnie do każdego ucznia i wyciąga z niego to, czego nie widać z zewnątrz.

Po pracy, podczas treningów karate i gry w piłkę nożną, ładuje baterie na kolejny dzień. W lecie można ją spotkać na górskich szlakach. Zima to zawsze wobór pomiędzy nartami i deska, a kolejnym zakątkiem Azji.

Marta Włosek

Nauczyciel świetlicy

Studiowała pedagogikę i edukację artystyczną w zakresie sztuk plastycznych na Uniwersytecie  Marii Curie – Skłodowskiej w Lublinie. Ukończyła także szkołę muzyczną I stopnia w klasie fortepianu. Praktykowała teatr w Studio Pantomimy oraz w studenckim Teatrze Widzenie. A to wszystko, to tylko początek i baza poszukiwań, twórczości i rozwoju na drogach pracy zawodowej 🙂 Do tej pory była to praca z dziećmi w szkołach, na koloniach, w centrum kultury, w świetlicach środowiskowych oraz w ośrodkach wsparcia dla dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną i chorujących psychicznie.

“Wychowywać to być obok”. I już!

Dorota Piątek-Chudzik

Nauczyciel języka angielskiego

Filolog angielski i polski oraz specjalistka w zakresie public relations. Jest absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego oraz Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie. Ponadto ukończyła liczne kursy specjalizacyjne w ramach Studium Doskonalenia Językowego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W miesiącach letnich prowadzi kursy języka polskiego jako obcego dla obcokrajowców.

Uczenie dzieci i młodzieży daje jej ogromną satysfakcję i jest wspaniałym wyzwaniem. W swej pracy hołduje zasadzie: “Teachers are born, not made”.

W grupach, które uczy nie daje gotowych rozwiązań. Uważa, że prawdziwy nauczyciel jest w stanie poprowadzić ucznia tak, by to on stał się odkrywcą. Język angielski jest u niej narzędziem do poznawania świata, a nie serią kilkunastu unitów, które trzeba przerobić na czas.

Prywatnie mama dwóch córek: Julci i Basi. Uwielbia spędzać czas z rodziną, szczególnie w polskich górach i ukochanej Toskanii.

Anna Fusiara

Koordynator zespołu anglistów, nauczyciel języka angielskiego

Jest absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego i posiada wieloletnie doświadczenie w nauczaniu języka angielskiego. Już podczas studiów pracowała z małymi dziećmi ucząc w przedszkolach, by następnie podjąć się ciekawego wyzwania jakim jest nauka bardzo młodziutkich, nawet niespełna rocznych, ”studentów” Metodą Helen Doron. Ma duże doświadczenie  w nauczaniu języka angielskiego w szkole podstawowej oraz w gimnazjum, wielokrotnie przygotowywała swoich uczniów do egzaminów Cambridge English.

Praca z dziećmi i młodzieżą jest dla niej ogromną przyjemnością.  Za najważniejszy cel w pracy z młodymi ludźmi uważa dzielenie się z nimi swoją pasją i radością ze wspólnej nauki. Stara się pokazywać swoim uczniom jak wiele zależy od nich samych i wierzy mocno  w indywidualną i wyjątkową drogę każdego z nich.  Chińskie przysłowie: „Teachers open the door but you must enter by yourself” to jej drogowskaz w nauczaniu.

Lubi dobrą muzykę, w wolnym czasie „pochłania książki”, uwielbia też góry i piesze wędrówki.

Ewa Szwaja

Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej

Ukończyła studia na kierunku Nauki o rodzinie w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w Lublinie, następnie studia podyplomowe Pedagogika przedszkolna i wczesnoszkolna na SGGW w Warszawie. Swoje doświadczenie zdobywała jako wychowawczyni w internacie, pracując z młodzieżą pochodzącą ze Wschodu. Następnie swoje życie zawodowe związała ze szkołą podstawową i edukacją wczesnoszkolną. Byłam również kierownikiem świetlicy szkolnej i nauczycielem wychowania do życia w rodzinie.

Pracując z dziećmi stara się  w sposób aktywny, czasami nietuzinkowy, pokazać otaczający świat.

Prywatnie jest szczęśliwą żoną i mamą. Uwielbia spędzać czas z rodziną, a także gotować i czytać książki.

Mirosław Krajewski

Nauczyciel muzyki

Jestem absolwentem Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego – Wydział Pedagogiki i Wychowania Artystycznego – kierunek muzyka.

Moja przygoda z muzyką rozpoczęła się, gdy miałem 6 lat. Gram na instrumentach: fortepian, akordeon. Moją ukochaną muzyką jest jazz, a ulubionym wykonawcą Oscar Peterson. Jeżeli chodzi o muzyków klasycznych, to lista kompozytorów, których lubię słuchać i grać utwory jest długa… Jednak na pierwszym miejscu jest Fryderyk Chopin.

Poza muzyką interesuję się również sportem i motoryzacją. W wolnych chwilach lubię spacerować i gotować.

Marzena Makowska

Nauczyciel języka polskiego

Nauczycielka dyplomowana. Ukończyła magisterskie studia filologiczne o specjalności nauczycielskiej na Akademii Świętokrzyskiej oraz podyplomowe z zakresu nauczania historii.

Pasjonatka literatury, żeglarstwa, górskich wędrówek i rękodzieła. Oprócz biblioteki, znajdziesz ją w CAL, gdzie prowadzi zajęcia kreatywne dla dzieci.

Agnieszka Wojdała

Nauczyciel języka angielskiego

Nauczyciel, który lubi się uczyć. Absolwentka kierunków Filologia Angielska na Uniwersytecie Łódzkim, oraz Dyplomacja i Stosunki Międzynarodowe w Collegium Civitas.

Lektor języka angielskiego, wieloletni pracownik zagranicznych misji dyplomatycznych w Polsce, pracownik linii lotniczych, marynarz i mama.

Wierzy, że marzenia się spełniają, a doświadczenia nadają życiu wartość. Dlatego warto przejść wiele dróg w poszukiwaniu własnej ścieżki.

Magdalena Łukasińska

Nauczyciel matematyki

Ukończyła studia matematyczne na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego, w Warszawie oraz studia pedagogiczne w warszawskiej Wyższej Szkole Humanistycznej im. Bolesława Prusa.
Nauczyciel z powołania, stara się u każdego ujawnić jego ukryty talent matematyczny i go pielęgnować. Wesoła i charyzmatyczna, a kiedy potrzeba, stanowcza. Całość wraz z jej talentem pedagogicznym, powoduje chęć nauki u słuchaczy.
Poza pracą zawodową uwielbia spędzać czas na Mazurach wśród natury, ma wspaniałe grono przyjaciół. Lubi też przygody związane z offroadem.

Justyna Sikora – Janicka

Nauczyciel języka angielskiego

I have graduated from universities in Poland with a M.Ed. degree (Specialisation in KS1) and a M.A. degree in English Philology (Specialisation in Methodology of Teaching English). In addition, a part of my studies was taken in Belgium.
As a qualified international teacher, I have been teaching children of varying nationalities and cultures. In addition, I have the knowledge of the British National Curriculum and the Early Years Foundation Stage, since during the last years I was teaching at the British International Schools.
My teaching philosophy is based on the development of every child, through building its self-confidence and self-esteem. I believe that children learn through first hand experiences and stimulating environments, which make the learning personal and relevant to the child. I have high but realistic expectations of every pupil, to enable them to reach their full potential and behave in an acceptable manner. I place a huge importance on providing learning experiences that build upon the pupil’s prior knowledge.
Pobierz bezpłatny ebook

Kontynuując korzystanie z witryny, zgadzasz się na stosowanie plików cookie. Więcej infomacji

Ustawienia plików cookie na tej stronie są ustawione na „zezwalanie na pliki cookie”, aby zapewnić najlepszą możliwą jakość przeglądania. Jeśli nadal będziesz korzystać z tej witryny bez zmiany ustawień plików cookie lub klikniesz „Akceptuję” poniżej, wyrażasz na to zgodę.

Close